Rano przy drzwiach przedszkola widzę dzieci opatulone jak bałwanki: rajstopy, dwa swetry, bluza, kurtka. U nas działa prostszy układ. Na skórę idzie cienka koszulka termoaktywna dobrana do temperatury, na nią bluza, na wierzch kurtka. Najcieńsze warianty producenci opisują mniej więcej na 5–20°C, cieplejsze nawet na mróz.
Dlaczego jedna cienka warstwa, a nie trzy swetry?
Gruby zestaw ma dwie wady. Dziecko z trudem zgina ręce w kurtce, a po wejściu do ciepłej sali i tak trzeba z niego zdejmować warstwę po warstwie. Cienka koszulka termoaktywna leży blisko ciała, jest elastyczna i została zaprojektowana tak, żeby zatrzymywać ciepło.
Druga sprawa to wilgoć. Przy zakupie sprawdzam, czy materiał jest opisany jako szybkoschnący. Dziecko na dworze biega i się poci, więc warstwa przy skórze, która szybko wysycha, nie zostaje na nim mokra na resztę dnia.
Jak czytać zakres temperatur na metce?
To najważniejsza informacja przy zakupie, ważniejsza niż kolor czy krój. U jednego z popularnych producentów dziecięca bielizna termoaktywna występuje w trzech grubościach, każda z innym zakresem:
- wariant podstawowy: od 5 do 20°C,
- wariant cieplejszy: od -5 do 15°C,
- wariant najcieplejszy: od -20 do 10°C.
U innych marek nazwy będą inne, ale zasada zostaje ta sama: szukam zakresu podanego w stopniach i porównuję go z tym, co pokazuje termometr za oknem. W tej linii rozmiary idą od 110 do 160 cm, czyli mniej więcej dla dzieci od 3–4 do 13 lat.
Taki zakup nie musi drenować budżetu. Podstawowa koszulka z długim rękawem kosztuje tam około 42 zł, legginsy podobnie, więc komplet na górę i dół to wydatek rzędu 84 zł.
Droga do przedszkola: baza, bluza, kurtka
Rano liczy się czas i to, że w sali będzie ciepło. Gdy termometr pokazuje 5 stopni albo więcej, wystarcza mi najcieńszy wariant. Na niego zwykły T-shirt lub bluza, na wierzch kurtka dobrana do pogody.
W przedszkolu dziecko zdejmuje kurtkę i od razu jest gotowe do zabawy. Nie trzeba upychać w szafce dwóch swetrów ani pilnować, czy maluch nie ma na sobie za dużo.
Spacer w chłodniejszy dzień
Na dłuższy spacer, gdy temperatura spada w okolice zera, sięgam po cieplejszy wariant, opisany od -5 do 15°C. Pod spodnie zakładam legginsy termoaktywne, bo sama koszulka chroni tylko górę, a nogi przez godzinę spaceru też potrzebują bazy.
Na to bluza lub sweter, ale jeden, nie trzy. Wierzchnią warstwę dobieram do wiatru i do tego, ile czasu spędzimy na zewnątrz.
Co założyć na sanki?
Sanki to największy test. Dziecko spędza na górce dużo czasu, raz wbiega pod górę, raz siedzi w śniegu. W mroźny dzień wybieram najcieplejszą bazę, opisaną od -20 do 10°C, a do tego legginsy pod ocieplane spodnie.
Tu szybkoschnący materiał ma największe znaczenie, bo po kilku zjazdach i wspinaczkach dziecko jest rozgrzane. Na bazę zakładam bluzę i kurtkę, a nie sweter na sweter. Przed wyjściem sprawdzam jeszcze, czy koszulka jest dobrze dopasowana i nie podwija się na plecach, bo przy zjazdach na brzuchu każda szczelina to śnieg pod kurtką.
